
-onsuz geçen sabahlardan kesitler-
Odamın kalın perdesinin ardından süzülen güneş, beni uyandırmaya yetti. Yeni bir güne, sensiz bir güne daha uyandım. Çantamı sırtıma taktım ve kapıyı vurarak çıktım. O kadar hızlı çıkmıştım ki evden, bağcıklarımı bağlayamadım bile. Güneşin ısıtmaya başladığı o boş sokaklarda koşmaya başladım hızlıca.
Çünkü sensiz geçecek bir gün daha vardı ve bugün hızlı geçmeliydi..







