-onsuz geçen sabahlardan kesitler-
Odamın kalın perdesinin ardından süzülen güneş, beni uyandırmaya yetti. Yeni bir güne, sensiz bir güne daha uyandım. Çantamı sırtıma taktım ve kapıyı vurarak çıktım. O kadar hızlı çıkmıştım ki evden, bağcıklarımı bağlayamadım bile. Güneşin ısıtmaya başladığı o boş sokaklarda koşmaya başladım hızlıca.
Çünkü sensiz geçecek bir gün daha vardı ve bugün hızlı geçmeliydi..
Ahşap merdivenleri tek tek indi. Sandalyesine astığı kahverengi deri ceketini aldığı sırada, masada ona hazırladığım acı kahvesini gördü bi yudum aldı ve kapıyı çarptı gitti. Bakışlarımla gözlerine dokunamadım.
fakat sevgilinin boynu ne kadar güzeldir.
fakat sevgilinin boynunu öpmek ne kadar güzeldir.
fakat sevgilinin kokusu ne kadar güzeldir.
fakat sevgilinin kokusunu özlemek ne kadar zordur.
çok. zordur.
